• 07 Abendfrieden GLT95 3 websiteAbendfrieden van Frans Schubert zoals we dat hebben uitgevoerd op 27 Oktober te Leerdam en daarvoor op ons jubileum concert in de Goudse schouwburg. 

    Die Sonn ist still und schön geschieden, im grünen Wald ging sie zur Ruh!
    Ein wunderbarer Abendfrieden schliesst sanft der Blumen Augen zu.
    Die letzten Rosenschleier sinken, das letzte Abendrot verglüht:
    da tönet durch die Kirchhof linde ein wundervolles Abendlied.
    Da tönet durch die Kirchhof linde ein wundervolles Abendlied.

     

     

  • Thoma Der Wanderer im Schwarzwald s

    Der Wanderer van Franz Schubert (1797-1828)

     

  • DieNachtWie schön bist du,

    Freundliche Stille, himmlische Ruh! -
    Sehet, wie die klaren Sterne
    Wandeln in des Himmels [Aun]
    Und auf uns [herniederschaun]
    Schweigend aus der blauen Ferne.
    
    Wie schön bist du,
    Freundliche Stille, himmlische Ruh! -
    Schweigend naht des Lenzes Milde
    Sich der Erde weichem Schooß,
    Kränzt den Silberquell mit Moos,
    Und mit Blumen die Gefilde.

  • Afgelopen donderdagavond hebben we een van de moeilijkste stukken van ons komende jubileum helemaal in de grondverf gezet.

    "Im Abendrot" van Franz Schubert in een bewerking van C.Lappe. Een 7 stemmig lied dat je hier kunt besluisteren in een 4 stemmige zetting om een beeld te krijgen. Het gebeurt niet vaak dat dit lied word uitgevoerd door amateurkoren, dus dat is voor ons een uitdaging. Wilt je onze bijzondere uitvoering horen, zet dan alvast de datum 13 oktober 2018 in je agenda en koop kaartjes voor ons 95-jarig jubileumconcert in de Goudse Schouwburg. 

  • 05 Widerspruch GLT95 2 lvan Frans Schubert zoals we dat hebben uitgevoerd op 27 Oktober te Leerdam en daarvoor op ons jubileum concert in de Goudse schouwburg.

    Een gedeelte uit de, vertaalde, tekst:

    Als ik door struik en twijg soms een smal pad
    bestijg, Voel 'k mij zo wijd, zo vrij, Barst haast
    het hart in mij
    Rondom dan in het woud Rijzen de wanden
    stout, Omwelt mij blad en tak Als
    duiz'lingwekkend dak, Weeft zich elk blad daarbij
    Haast tot een wiek voor mij, Zodat mijn hart, zo
    wijd, Haakt naar oneindigheid